Kris Van Steenberge werd geboren op een winterse zondag.
Meer dan zestig jaar terug alreeds.
Staalblauwe hemel, zon en pakken sneeuw.
Op de achtergrond het gekrijs van de jongste van drie.
Trotse ouders, dat wel, maar vooral veel sneeuw, pakken sneeuw.
En een tekort aan kolen, ook dat nog. Zo wordt verteld.

Hij leerde lopen, lezen, schrijven en kattenkwaad uithalen in Kontich. Of all places.
Later verhuisde hij naar Lier, waar hij les gaf aan het Sint-Gummaruscollege en aan de Podiumacademie.

Sinds 2010 legt hij zich toe op het schrijven van proza en theaterteksten.

In 2013 verscheen de roman Woesten waarmee hij de Bronzen Uil én de Debuutprijs won.
Later volgden Blindelings, De Advocaat en de Zeiler en Pechstrook.

Hij zorgde voor de tekst van de beeldverhalen Tel de vlinders in de kamer en De wachter.
Met veel plezier zet hij zich ook geregeld aan zijn bureau om theaterteksten te schrijven.